ergenle yaşamak

        ERGENLE YAŞAMAK :)

      Minikken iyi...Karnını doyur,iki pışpış,iki agucuk,biraz uykusuzluk ama sonuç ağzı var dili yok.Her yere poşet tarzı götürebilirsin.Belli bir müddet senin giyim zevkini üstünde kobay olarak deneyebilirsin.Hatta benim gibi kendi henüz büyümemişken anne olursan çocukcağızı şekilden şekle sokabilir oyun arkadaşı muamelesi yapabilirsin :)Tüm bunları kız çocuk anneleri daha kolay gerçekleştirirken erkek çocuğunda sıkıntı savaş oyunları,top oynama ,tepinme esnasında meydana gelen kazalar tabiki...

         Sonra bir bakmışsınız aniden puf akşamdan sabaha sanki bir asır geçmişcesine elinizin altında boncuk gözlerle size bakan ufaklık gitmiş yerine tanımadığınız bir karakter somurta somurta evin içinde dolanıyor:)İşte o an bu an diye geçmeye başlıyor aklınızdn.Annemin büyüyünce torunum sana aynısını yapınca beni anlarsın dediği an.Biz o meşhur dönemin içindeyiz efendim,bir ergenle doya doya ergenlik dönemi yaşıyoruz.Hani o maskot hallerini özlemiyo değilim ama ne yapalım Mecbuuuurrrr :)

                                       Bizim Evin Ergeni :)

                                                             GÜNÜMÜN SÖZÜ

                                                         İnandığından Daha Cesur,
                                                         Göründüğünden Daha Güçlü,
                                                         Düşündüğünden Daha Akıllısın :)

                       

                        GÜNLERDEN BİR GÜN....

                 Hani öylece oturasın gelir boşluğa baka baka sessizce .Yaşamını sorgulayasın ve nedenler arayasın gelir içinden...Çığlık atıp sıyrılasın gelir düşüncelerden ama susarsın uzunca bir süre hemde...Son 1 ayım böyleydi  benimde.Yaklaşık 1 ay önce öğrendik eşimin rahatsızlığını.Belirtiler kötü bir şey olduğunun sinyalini versede hep erteledik nedense fakat bu illet kabullenemesen yok olacak geçici bir süreç değil ne yazıkki.Lenfoma adı verilen bir kanserle mücadeleye başladık,Allahımıza bin şükür ki tedaviye cevap veren türü ve 6 aylık zor bir kemoterapi sonucu bunu atlatabilirmişiz.

                   Bu hastalık bizim için ikinci yaşamın başlangıç noktası oldu aslında ve bu yüzden sizlerle paylaşmak istedim.Günlük ve anlık öfkelerimizin saçmalığını,yaşamın tadını çıkaramamamıza sebep olan bahaneleri şimdi ne kadar da boş buluyoruz bir bilseniz.Halbuki minicik detaylar birleşip ne güzellikler katıyor hayatımıza ve bize düşen zamanımız varken bunların keyfini çıkarmak.

                    Yaz geldi,her taraf rengarenk çiçek,denizde hoş bir esinti ve taze demlenmiş çay yanınızda çocuklarınız ,sevdikleriniz size lütfedilen acısıyla tatlısıyla dolu dolu bir yaşam .Ertelemeyin tadını çıkarın :)